Οι Oasis διαλύονται οριστικα

Ένα από τα σημαντικότερα και ταυτόχρονα αμφιλεγόμενα μουσικά βρετανικά γκρουπ, οι Oasis οδηγήθηκαν στην οριστική διάλυση τους. Αιτία η χρόνια αντιπαράθεση μεταξύ των αδελφών Gallagher , που έκανε τον έναν εξ αυτών , τον Noel ,που ήταν ο βασικός συνθέτης και στιχουργός του συγκροτήματος να παραιτηθεί και μάλιστα με ανακούφιση όπως και ο ίδιος έγραψε στο επίσημο site τους.

Κατά το παρελθόν οι καυγάδες και οι διαπληκτισμοί τους που πολλές φορές έγιναν αιτία να ακυρωθούν συναυλίες , είχαν οδηγήσει πολλούς στο συμπέρασμα ότι οι μέρες των Oasis είναι μετρημένες. O τραγουδιστής του γκρουπ Liam Gallagher είχε δηλώσει πως με τον αδερφό του δεν έχουν κοινά σημεία επαφής και ότι oi μοναδικές στιγμές που περνούν μαζί είναι μονάχα πάνω στη σκηνή και όταν ηχογραφούν τους δίσκους τους..Παρόλα αυτά, και έπειτα από ένα σύντομο διάλειμμα που πέρασε η μπάντα χωρίς τον Noel να ακολουθεί σε μια περιοδεία το 2000 , το συγκρότημα τελικά επανενώθηκε για να ολοκληρωθεί το τελευταίο μέρος της περιοδείας τους. Δεν χωρά αμφιβολία πως το συγκεκριμένο βρετανικό συγκρότημα αν και με την ιδιότροπη και εκκεντρική συμπεριφορά του κατάφερε να εδραιωθεί στη μουσική βιομηχανία και να επηρεάσει πλήθος μουσικών γκρουπ νεότερης γενιάς όπως οι Killers, Arctic Monkeys, Glasvegas και αρκετά άλλα. Τραγούδια τους όπως το Wonderwall, Don't look back in anger, Live Forever έγιναν μεγάλες επιτυχίες και τα εισιτήρια των συναυλιών τους γινόντουσαν ανάρπαστα από την πρώτη κιόλας ημέρα που έβγαιναν προς πώληση.

Ωστόσο, στις 28 Αυγούστου ένας ακόμη καυγάς ανάμεσα στο Liam και τον αδερφό του Noel στα παρασκήνια, λίγο πριν αρχίσει η συναυλία τους στο Rock en Seine Festival στο Παρίσι, ήταν το τελευταίο που θα μπορούσε να ανεχτεί ο δεύτερος. H συναυλία τελικά ακυρώθηκε προς απογοήτευση των χιλιάδων θαυμαστών τους. Αργότερα ο Noel Gallagher εξέφρασε την λύπη του που η συναυλία τους δεν πραγματοποιήθηκε ζητώντας συγγνώμη σε όσους αγόρασαν εισιτήρια και δήλωσε ότι πλέον οι Oasis αποτελούν παρελθόν.

Δυστυχώς η οριστική τους διάλυση ήταν η μοναδική λύση εφόσον τα δυο βασικά μέλη είχαν εκ διαμέτρου αντίθετες αντιλήψεις και προφανώς ο εγωισμός τους δεν τους άφηνε περιθώρια συνεννόησης. Ο Liam επιθυμεί οι Oasis να συνεχίσουν την πορεία τους χωρίς το στιχουργικό και μουσικό ταλέντο του Noel , ο οποίος πρόκειται να κάνει solo καριέρα. Από την άλλη κανείς δεν ξέρει αν τα δυο αδέλφια κάνουν την έκπληξη και μέσα σε λίγα χρόνια κυκλοφορήσουν καινούργιο άλμπουμ παραμερίζοντας τις μεταξύ τους διαφορές προς χάρη των θαυμαστών τους.

Λίγα λόγια για ένα Βασιλιά

Αν και τη δεκαετία που γεννήθηκα ο Michael Jackson βρισκόταν ήδη στο απόγειο της καριέρας του, δεν θα μπορούσα να μην συμπεριλάβω στα αγαπημένα μου τραγούδια αρκετά χρόνια αργότερα το Βeat it, το Dιrty Diana, το Billie Jean , τραγούδια που σε παρασέρνουν ασυνείδητα στο ρυθμό τους. Η είδηση ότι ο Michael Jackson , έσβησε στις 25 Ιουνίου απο καρδιακή προσβολή πριν ακόμα αρχίσει τις τόσο αναμενόμενες συναυλίες του στο Λονδίνο, μου δημιούργησε μια απορία : θα ξαναγνωρίσει ο κόσμος ένα τέτοιο ταλέντο έστω και σε δέκα χρόνια απο τώρα; Τι έκανε αυτη την τόσο αινιγματική φιγούρα τον μεγαλύτερο σουπερσταρ ώστε να τον ανακυρήξουν Βασιλιά της Ποπ ; Ταλέντο, κίνηση, αμφιλεγόμενη προσωπικότητα, σκάνδαλα ένα μείγμα που έκαναν το άλλοτε μέλος των Jackson 5 έναν από τους σημαντικότερους συντελεστές της Ποπ μουσικής και κουλτούρας.



'Είμαι ο Μichael Jackson, αλλά στην καρδιά είμαι ο Peter Pan', θα δηλώσει σε μια συνέντευξη του το 2003. Μια ακόμα απόδειξη της εμμονής του με το αγόρι που δεν μεγάλωσε ποτέ. Έμεινε προσκολλημένος στη δική του Χώρα του Ποτέ, δίνοντας της στην κυριολεξία σάρκα και οστά. Και αυτό γιατί δεν έζησε την παιδική του ηλικία όπως την ζήσαμε οι περισσότεροι από εμάς. Ούτε παιχνίδια στις αυλές, κρυφτό με τους συμμαθητές. Πρόβες, συναυλίες και άλλες πρόβες και ένας αυταρχικός και ταυτόχρονα βίαιος πατέρας που έβλεπε τους γιους του ως πηγή πολλών χρημάτων. Και το αγόρι μεγάλωσε και αποφάσισε να αρχίσει την δική του καριέρα και πορεία. Δεν θα ήταν πλέον εκείνος που όλοι στην οικογένεια του θα απαιτούσαν από αυτόν και κυρίως δεν θα ήταν όλα στην κυριαρχία του πατέρα του. Και η πορεία του άρχισε τόσο ανοδικά με θαυμαστές και φίλους από την Elizabeth Taylor έως τη πριγκίπισσα Diana. Η ανοδική πορεία του συνεχίστηκε με τους δίσκους του να ξεπουλάνε σε χρόνο ρεκόρ, με θαυμαστές απο τη μια άκρη της γης στη άλλη, ώσπου άρχισαν οι φήμες για την αλλαγή χρώματος και τα σημάδια απο τις πλαστικές που πλέον ήταν ορατά.


Παράξενο, αλλα ποτέ δεν παραδέχτηκε ανοιχτά για τις αρκετές πλαστικές επεμβάσεις του παραμόνο όσες αφορούσαν την μύτη του. Όσο για το ότι χρόνο με το χρόνο γινόταν όλο και πιο λευκός το απέδιδε στη λεύκη απο την οποία ισχυριζόταν οτι πάσχει. Πάντα ο Michael Jackson ακόμα και τώρα μετά τον θάνατο του αποτελούσε κομμάτι των tabloid εφημερίδων, ενώ ο ίδιος δυσφορούσε - και το δήλωνε-με τα κακόβουλα σχόλια και άρθρα που γράφονταν. Η κατηγορία για σεξουλική παρενόχληση ανηλίκου ήταν εκείνη που τσάκισε την ήδη τραυματισμένη ψυχή του. Ίσως να μην μάθουμε ποτέ τι έγινε πραγματικά, αλλά αξίζει να σημειωθεί οτι το νεαρό αγόρι και σήμερα ενήλικας άνδρας, μετά την είδηση του θανάτου του Michael Jackson έσπευσε να δηλώσει πως τίποτα δεν ίσχυε περι σεξουαλικής κακοποίησης, και ότι όλα είχαν ως στόχο τα χρήματα του τραγουδιστή.


Φτάνοντας στο σήμερα διαπιστώνουμε όντως οτι λίγοι ήταν εκείνοι που υπήρξαν φίλοι του ανιδιοτελώς. Φυλακισμένος στο σπίτι του, στις εξαρτήσεις του, πιεσμένος να κάνει 50 συναυλίες που εκείνος δεν ήθελε και ήξερε οτι δεν θα τις άντεχε σωματικά. Σε εγκληματική ενέργεια αποδίδουν οι αρχές τον θάνατο του και σύσσωμη η οικογένεια του καταγγέλλει το ίδιο. Μια οικογένεια που κάποτε τον πρόδωσε. Αλλά απο ότι φαίνεται έχει πολλά να κερδίσει από το θάνατο του. Τα τρία του παιδιά έρμαια μιας δικαστικής απόφασης για το ποιος θα αναλάβει την κηδεμονία τους. Το πιο λυπηρό όμως είναι τα όσα λέγονται για τον ίδιο τώρα και στοιχεία για την προσωπική του ζωή που σύμφωνα με κάποιους τα έκρυβε καλά . Και πόσα έχουμε να ακούσουμε γιατί πολλοί θα είναι αυτοί που θα θελήσουν να συνδέσουν το όνομα τους έστω και με αυτο τον τρόπο με το Βασιλιά της Ποπ.


Για μένα ο Michael Jackson θα συνεχίσει να είναι μια απο τις μεγαλύτερες προσωπικότητες που γνώρισε ο χώρος της μουσικής. Η επιρροή που άσκησε σε άλλους καλλιτέχνες είναι αδιαμφισβήτητη Η μουσική του κληρονομιά ανεκτίμητη. Κατάφερε να αποκτήσει τον θαυμασμό πολλών καλλιτεχνών και να πετύχει συνεργασίες όπως με τον Paul McCartney. Και αν στην προσωπική του ζωή δεν κατάφερε να ευτυχίσει όπως θα ήθελε , ας ελπίσουμε πως εκεί που πήγε θα είναι μια ακόμη Neverland χωρίς όμως χάπια, σκάνδαλα, συμφέροντα, μοναξιά. Ας θυμόμαστε τον Michael Jackson μέσα απο τα τραγούδια και τις μουσικές του και όχι απο όσα δημοσιεύουν για εκείνον τα σκανδαλοθηρικά περιοδικά. Αυτο θα ήθελε και ο ίδιος.

Theres a place in Your heartAnd I know that it is loveAnd this place couldBe muchBrighter than tomorrowAnd if you really tryYoull find theres no needTo cryIn this place youll feelTheres no hurt or sorrow

Η ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΟΜΠΑΜΑ ΞΕΚΙΝΗΣΕ

Μέσα σε πανηγυρικό κλίμα έγινε σήμερα στις 7 το απόγεμα, ώρα Ελλάδος η ορκομωσία του 44ού Αμερικανού Προέδρου. Ο Μπαράκ Ομπάμα επίσημα ανέλαβε τα ηνία της αμερικανικής κυβέρνησης και εντυπωσιακή ήταν η προσέλευση του κόσμου. Παράλληλα, προς τιμή του δόθηκε εχτές συναυλία όπου έλαβαν μέρος δεκάδες καλλιτέχνες,οι οποίοι τον στήριξαν και κατά τη διάρκεια της προεκλογικής του εκστρατείας. Μια νεα περίοδος αρχίζει για την Αμερική, η οποία αποφάσισε να αλλάξει σελίδα.

Η Ουάσιγκτον υπόδεχτηκε σήμερα τον πρώτο αφροαμερικανό που κατάφερε με το μήνυμα αισιοδοξίας και αλλαγής να κερδίσει τις εκλογές του Νοεμβρίου. Ο Ομπάμα, γιος ενός αφροαμερικανού και μιας λευκής νίκησε τα στερεότυπα χωρίς όμως αυτο να σημαίνει ότι έπαυσαν να υφίστανται. Ο νέος Πρόεδρος αναφέρθηκε στο όραμα του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και πως αυτό είναι που θέλει να υλοποιήσει. Αισιοδοξία και θέληση για αλλαγή χαρακτηρίζουν τον Ομπάμα και αυτό επιθυμεί και ο αμερικανικός λαός, ιδίως οι μειονότητες της χώρας. Θέλουν κάποιον που θα σκύψει στα προβλήματά τους και θα τους ακούσει πραγματικά. Και ποιος άλλος θα ήταν καταλληλότερος από έναν άνθρωπο που έχει αντιμετωπίσει και ο ίδιος τον κοινωνικό ρατσισμό; Αναμβισβήτητα, το έργο του δεν θα είναι εύκολο καθώς έχει να αντιμετωπίσει τα ολισθήματα της απερχόμενης κυβέρνησης αλλά και τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης που είχε στην εγχώρια οικονομία. Παρόλα αυτά φαίνεται αποφασισμένος να βγάλει τη χώρα απο το οικονομικό αδιέξοδο και να αναθερμάνει τις σχέσεις της χώρας με τις υπόλοιπες.

Ωστόσο, δεν πρέπει να ξεχνάμε οτι η Αμερική είναι ακόμα υπερδύναμη και πως θα θελήσει να διατηρήσει τον ρόλο της. Θα ήταν ουτοπία να πιστεύσουμε ότι θα απαρνηθεί το ρόλο της ή τα συμφέροντά της. Πάντως όλη η υφήλιος περιμένει να δει τις τακτικές που θα ακολουθήσει ο νέος Προέδρος που απο σήμερα ξεκίνησε να φέρει εις πέρας ένα όνειρο τόσων χρόνων.

Η πόλη των αντιθέσεων

Αναμφισβήτητα το Παρίσι αποτελεί μια απο τις ωραιότερες ευρωπαϊκές πόλεις και έναν απο τους μαγευτικότερους προορισμούς διακοπών, ιδίως των Χριστουγέννων. Οι περισσότερες γειτονιές έχουν διατηρήσει εως ένα βαθμό στοιχεία της πόλης απο παλαιότερα έτη, οι εκκλησίες γοτθικού ρυθμού που τις συναντάς αρκετά συχνά δίνουν την αίσθηση μιας άλλης εποχής , ενώ περπατώντας στα Ηλύσια Πεδία παρατηρείς πόση πολυτέλεια μπορεί να χωρέσει σε ένα μόνο δρόμο. Και απο την άλλη, οι άστεγοι. Οι άνθρωποι που έχουν βρει καταφύγιο στις υπόγειες στοές του μετρό, κατοικούν σε πρόχειρες καλύβες στο δάσος Βενσέν, και στην χειρότερη περίπτωση έξω στο δρόμο. Ήδη την Παρασκευή βρέθηκε ένας άστεγος, νεκρός κοντά στην πλατεία της Βαστίλλης. Ο Νικολά Σαρκοζί δήλωσε πως είναι απαράδεκτο να πεθαίνουν άνθρωποι από το κρύο, και μάλιστα σε μια απο τις πιο εύπορες χώρες του κόσμου. Δεν έχει και άδικο γιατι όσο να'ναι είναι ασυμβίβαστη εικόνα απο τη μια πλευρά του Παρισιού να επικρατεί η χλιδή και απο την άλλη η εικόνα ανθρώπων ρακένδυτων και ζητιάνων.

Άνοδος στα ποσοστά της εγκληματικότητας

Αγανάκτηση και φόβο προκαλούν τον τελευταίο χρόνο τα αυξημένα ποσοστά εγκληματικότητας. Οι πολίτες νοιώθουν απροστάτευτοι, η αστυνομία υποστηρίζει πως κάνει το καλύτερο δυνατό, ενώ εκείνοι που φαίνεται να κερδίζουν σε αυτή την περίπτωση είναι οι πωλητές συναγερμών, μιας και οι επιδρομές στα σπίτια είναι από τα πιο συχνά φαινόμενα. Πριν όμως γίνει αναφορά σε ποσοστά και συγκρίσεις με προηγούμενα έτη, ας προσεγγίσουμε την εγκληματικότητα από σημασιολογική άποψη.

Πρόκειται λοιπόν για την τάση του ατόμου προς το έγκλημα, τάση που αντιτίθεται στην έννομη τάξη. Υπάρχουν αρκετοί παράγοντες που αιτιολογούν την ροπή αυτή από ιατρική και κοινωνιολογική πλευρά. Χαρακτηρίζεται σε κάποιες περιπτώσεις ως εκδήλωση οργανική και σε κάποιες άλλες ως ένα αντικοινωνικό φαινόμενο λόγω εξωγενών παραγόντων.

Στο απόγειο βρίσκονται οι ληστείες και οι κλοπές εφόσον μόνο για το μήνα Ιανουάριο του 2008 σημειώθηκε τριάντα τοις εκατό αύξηση σε σχέση με τον ίδιο μήνα το 2007. Σε πολλές από τις κεντρικές συνοικίες της Αθήνας η αύξηση της εγκληματικότητας αγγίζει το σαράντα τοις εκατό. Παράλληλα συχνό φαινόμενο είναι και οι συμπλοκές μεταξύ ομάδων αλλοδαπών, καθώς και η νεανική παραβατικότητα. Μέσα σε αυτό το κλίμα οι κάτοικοι και ιδιαίτερα των περιοχών εκείνων με τα περισσότερα κρούσματα ζητούν την άμεση επέμβαση της αστυνομίας. Είναι γεγονός ότι αστυνομία αντιμετωπίζει αρκετές ελλείψεις από περιπολικά μέχρι και αστυνομικών για την επάνδρωση των τμημάτων. Τα ποσοστά αυτά αναμφίβολα προκαλούν φόβο αλλά τουλάχιστον έχουμε μια ιδέα για το πρόβλημα αυτό στη χώρα μας. Στην Μεγάλη Βρετανία πριν από λίγο καιρό αποκαλύφθηκε ότι η κυβέρνηση έκρυβε για δέκα χρόνια τα πραγματικά ποσοστά της εγκληματικότητας στους δρόμους.

Πότε όμως η παραβίαση του νόμου δεν θεωρείται μεμπτή; Γιατί για παράδειγμα από πολλούς οι Ρομπέν των σούπερμάρκετ θεωρούνται σύγχρονοι ήρωες. Κάποιος που σκοτώνει έναν άνθρωπο που απειλεί την ζωή του λειτουργεί σε αυτοάμυνα και επομένως δεν καταδικάζεται για φόνο. Σε περιπτώσεις ξένης κατάκτησης η κατάλυσης της δημοκρατίας και κατ΄ επέκταση των πολιτικών δικαιωμάτων, η υπακοή στους νόμους δεν υφίσταται. Τέλος, σε περίπτωση που κάποιος θέλει να σώσει τη ζωή ενός ατόμου που κινδυνεύει, για παράδειγμα στο διπλανό διαμέρισμα μπορεί να σπάσει την πόρτα, χωρίς να κατηγορηθεί για παραβίαση ιδωτικού ασύλου.

Για να φτάσει κάποιος στο σημείο να αποκτήσει παραβατική συμπεριφορά, ενδεχομένως έχει εξαντλήσει τα μέσα για να πορευτεί νόμιμα στη ζωή του. Για άλλους βέβαια είναι κάτι σαν δεύτερη φύση. Όσο σημαντική όμως είναι η αποτροπή τέτοιου είδους φαινομένων, τόσο σημαντική είναι και η καταστολή τους.

Όταν ο κόσμος το χει τούμπανο...και εμείς πάντως οχι καμάρι

Τετριμμένο ή όχι αλλά από παλιά ξέρουμε ότι τα 'εν οίκω μη εν δήμω'. Κατά πόσο όμως είναι επιτρεπτό και νόμιμο όταν τα 'εν οίκω μας' τα μαθαίνει όλο το πανελλήνιο;Όταν όλοι και όλες έχουν λόγο και άποψη για τα προσωπικά μας;Για να πω την αλήθεια δεν έχω κατασταλάξει πλήρως, γιατί πιστεύω ότι η δημοσίευση σε ορισμένες περιπτώσεις ονομάτων και προσώπων είναι αναγκαία. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ο τάδε ή ο δείνα πρέπει να υπόκειται σε δημόσιο εξευτελισμό της ζωής και της προσωπικότητας του.

Κατά καιρούς έχει γίνει αντικείμενο συζήτησης το αν πρέπει τα ονόματα και τα πρόσωπα εγκληματιών όπως παιδεραστών, βιαστών, δολοφόνων , να δημοσιεύονται. Ένα τέτοιο θέμα είναι αρκετά σοβαρό και πολύπλοκο γι' αυτό πρέπει να αποδειχθεί πρώτα η ενοχή του ατόμου. Αφού λοιπόν κάποιος αποδειχθεί ένοχος για φόνο, βιασμό ή οτιδήποτε άλλο, ποιος ο λόγος να τον προστατεύουμε με το μωσαϊκό στα ρεπορτάζ και στις σελίδες των εφημερίδων; Οι πολίτες δεν έχουν δικαίωμα να γνωρίζουν τις άνομες πράξεις αυτού του ατόμου, που στο κάτω-κάτω μπορεί να είναι και γείτονας ή γνωστός τους; Εκείνοι με την αντίθετη άποψη θα ισχυριστούν πως επειδή κάποια στιγμή ο συγκεκριμένος άνθρωπος θα βγει από την φυλακή, θα είναι μια ζωή στιγματισμένος και δεν θα μπορέσει να επανενταχθεί στην κοινωνία. Εν μέρει σωστό αλλά και οπό την άλλη ποιος εγγυάται ότι δεν θα ξαναβρεί τον παλιό κακό του εαυτό; Ίσως η δημοσίευση των προσωπικών δεδομένων σε αυτή την περίπτωση να λειτουργεί ως μέτρο πρόληψης. Γιατί δεν νομίζω ότι κάποιος θα προσλάμβανε για νταντά των παιδιών του μια γυναίκα που στο παρελθόν είχε καταδικαστεί για κακοποίηση ανηλίκου. Περιστατικά τέτοιου είδους εκατοντάδες και μάλιστα έχουν βγει και σχετικά βίντεο - άσχετα που δεν συμφωνώ με την δημοσίευση τους- που δείχνουν τη θηριώδη βία αυτών των γυναικών. Αν αυτές οι γυναίκες αναζητήσουν δουλειά στον ίδιο κλάδο, οι γονείς δεν έχουν δικαίωμα να γνωρίζουν;

Και τώρα ένα αγαπημένο θέμα καναλιών, περιοδικών και εφημερίδων: ΄ροζ΄ σκάνδαλα. Εκεί να δεις πανηγύρι που στήνουν κυρίως τα κανάλια, με εκπομπές που ως κύριο μέλημα τους έχουν - μα τι άλλο- την ανάδειξη της ηθικής και προστασίας της. Και φυσικά τα νούμερα της AGB δεν είναι ο απώτερος στόχος. Για να μην μιλάω αόριστα, θα ξεκινήσω με την γνωστή ιστορία Κορκολή πριν από περίπου 8-9 χρόνια. Σε εκπομπή του Τριανταφυλλόπουλου παίχτηκε βίντεο-προϊόν υποκλοπής θα έλεγα- με άκρως προσωπικές στιγμές του τραγουδιστή. Το θέμα ήταν ότι η πρωταγωνίστρια του βίντεο ήταν ανήλικη και κατηγορούσαν τον τραγουδιστή για παιδεραστία. Και δημιουργείται το ερώτημα: μέχρι που φτάνουν τα όρια της πληροφόρησης και που αρχίζουν τα όρια για την προστασία των προσωπικών μας δεδομένων. Εγώ θεωρώ απαράδεκτο το γεγονός ότι το βίντεο αυτό βγήκε στη φόρα. Όχι μόνο επειδή η κοπέλα ήταν ανήλικη αλλά γιατί ο διασυρμός του τραγουδιστή δεν είχε προηγούμενο. Μέχρι και ανέκδοτα βγήκαν. Δεν παίρνω το μέρος του συγκεκριμένου ανθρώπου και δεν επικροτώ την πράξη του, αλλά το θέμα θα μπορούσε να διευθετηθεί με διαφορετικό τρόπο.

Η κλειδαρότρυπα, είναι αυτό που εξιτάρει το κοινό, το κομμάτι εκείνο που σχετίζεται με την περιέργεια του ανθρώπου και σε αυτό βασίζονται τα μέσα. Λίγο ή πολύ όλοι απολαμβάνουμε να βγαίνουν στη φόρα τα 'άπλυτα' διασημοτήτων, γιατί ίσως είναι και ένας τρόπος να τους απομυθοποιούμε. Σε τι εξυπηρέτησε δηλαδή η φωτογραφία της Kate Moss να κάνει χρήση ναρκωτικών; Και μην ακούσω ότι επειδή είναι διάσημο μοντέλο λειτουργεί ως πρότυπο για τη νεολαία και ότι έπρεπε να δούμε ιδίοις όμμασι ότι ο κόσμος του μόντελινγκ είναι μες τη σαπίλα...Όχι δηλαδή ότι η φωτογραφία όπου και αν προβλήθηκε δεν είχε στόχο την αύξηση των πωλήσεων εφημερίδων και περιοδικών...

Και φτάνουμε στο λίγο πιο κοντινό παρελθόν με τις φωτογραφίες- θολές μεν- που δημοσιεύτηκαν στο Θέμα με πρωταγωνιστή τον Ζαχόπουλο και την συμβασιούχα. Αυτό που προσωπικά με νοιάζει δεν είναι η μεταξύ τους προσωπική τους σχέση - πόσο μάλλον μέσω φωτογραφιών -αλλά κατά πόσο καταχράστηκε την εξουσία που του δόθηκε και δημόσιο χρήμα. Σε τι δηλαδή θα με ωφελήσει να δω αυτές τις φωτογραφίες που δεν τις βρήκα και καθόλου κολακευτικές;Α, και να μην ξεχάσω ότι σε αυτή την περίπτωση ο Τριανταφυλλόπουλος εξοργίστηκε με την απόφαση του Αναστασιάδη να δημοσιεύσει σε front page τις φωτογραφίες. Γιατί ο ίδιος ποτέ δεν θα έκανε κάτι τέτοιο... Αν κάποιος υπουργός ή μη σχετίζεται με κάποιο σκάνδαλο εις βάρος του λαού φυσικά και τα ονόματα πρέπει να δοθούν. Το να μπαίνουμε όμως στην κρεβατοκάμαρα τους είναι άλλο θέμα.

Υποστηρίζω την ελευθερία του λόγου και της πληροφόρησης αλλά και το δικαίωμα να κρατάμε κάποιες προσωπικές στιγμές, κάποια προσωπικά δεδομένα εκτός του αδηφάγου κοινού για σκάνδαλα που συνοδεύονται με οπτικοακουστικό υλικό. Και αν κάποιες από αυτές τις στιγμές είναι πέραν του φυσιολογικού, καλύτερα το λόγο να έχει η δικαιοσύνη και το πραγματικό δικαστήριο και όχι το τηλε-δικαστήριο.

Βραβεία ΜTV: Γκλαμουριά και Πολιτική

Χθες πραγματοποιήθηκαν τα ευρωπαϊκά βραβεία του μουσικού καναλιού MTV στο Λίβερπουλ, που φέτος αναδείχθηκε σε πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης. Η πόλη που γέννησε ένα από τα σημαντικότερα συγκροτήματα παγκοσμίως, αυτή τη φορά είχε άρωμα από τις αμερικανικές εκλογές και πως να μην είχε άλλωστε αφού η απονομή τελέστηκε λίγες ημέρες μετά την πολυαναμενόμενη νίκη του Μπαράκ Ομπάμα. Ο συνδυασμός πάντως τέτοιου είδους "glamorous" γεγονότων με πολιτικές παρεμβάσεις απο τους καλλιτέχνες δεν είναι κάτι πρωτότυπο, αφού και στο παρελθόν έχουμε δει κάτι παρόμοιο.

Η παρουσιάστρια της βραδυάς Κaty Perry ανάμεσα στα συνολάκια που άλλαζε, διάλεξε να φορέσει και ένα φόρεμα με την φωτογραφία του νέου Προέδρου στο μπροστινό μέρος, ενώ στο πίσω μέρος του φορέματος υπήρχε με μεγάλα γράμματα η φράση : ' I have a dream today'. Ωστόσο, δεν ήταν η μόνη που έκανε για λίγο σταρ της βραδυάς τον Ομπάμα, καθώς τα μέλη του συγκροτήματος 30 Seconds to Mars φορούσαν μπουζάκι με την φωτογραφία του. Με ένα τεράστιο video wall και την φωτογραφία του Μπαράκ Ομπάμα έκλεισε την live εμφάνιση του ο αμερικανός ράπερ Kanye West. Στο τέλος της βραδυάς όπου βραβεύτηκε για την προσφορά του στη μουσική, Ο Paul McCartney ευχαρίστησε τον αμερικανικό λαό για την επιλογή του αυτή στις εκλογές. Τελικά για ακόμη μια φορά αποδείχθηκε ότι η μουσική βιομηχανία μπορεί να έχει λόγο για όλες τις πτυχές της δημόσιας ζωής και επίσης οτι ο Ομπάμα θα φορεθεί πολύ φέτος.